η Πρόεδρος του ΣΦΚ κα. Γεωργία Μπλιάτσου χαιρετίζει το κοινό

Η δεύτερη μουσική βραδιά που διοργάνωσε ο Σύλλογος Φίλων Κέας με την υποστήριξη του Δήμου Κέας και με «σωσίβιο» τους Χορηγούς μας, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η Πρόεδρος Γεωργία Μπλιάτσου στο σύντομο χαιρετισμό της, ήταν αφιερωμένη στον Λουδοβίκο των Ανωγείων (το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γιώργου Δραμουντάνη που προήλθε από τα ονόματα της μητέρας και του αδελφού του) και το ποιοτικό του συγκρότημα που αποτελείται από τη Σοφία Μαυρογεννίδου (φλάουτο), Βασίλη Δραμουντάνη (μαντολίνο & ούτι), Αριστείδη Χατζησταύρου (κιθάρα) και Γιώργη Κοντογιάννη (λύρα & στάμνα). Η παρουσία του Λουδοβίκου στα Ελληνικά μουσικά δρώμενα είναι ιδιαίτερη. Ο ίδιος λέει: «Γεννήθηκα στην Κρήτη σ’ ένα χωριό του Ψηλορείτη, τ’ Ανώγεια. Τον χειμώνα τον θυμάμαι πάντα λευκό. Θάλασσα είδα πρώτη φορά στα έντεκά μου χρόνια. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να γίνω ζωγράφος και το πέτυχα με τον καλύτερο τρόπο: μπήκα στην Α.Σ.Ο.Ε. Το 1979 γνωρίζομαι με το Μάνο Χατζιδάκι στα Ανώγεια. Ένα βράδυ με άκουσε να τραγουδώ παίζοντας το μαντολίνο με μια παρέα φίλους. Την άλλη μέρα με κάλεσε και μου έδωσε το τηλέφωνό του, με το «Χατζιδάκις» γραμμένο με δύο γιώτα. Τον ρώτησα γιατί με γιώτα και μου είπε ότι τα ήτα τον παχαίνουν. Εκείνος μου έδειξε το δρόμο πώς να κάνω ζωγραφική γράφοντας τραγούδια, από τότε μέχρι σήμερα…».

ο Λουδοβίκος των Ανωγείων (a.k.a. Γιώργος Δραμουντάνης)

Το κοινό της δεύτερης βραδιάς διασκεδάζει με τα αστεία του Λουδοβίκου!

Ο Λουδοβίκος με το πηγαίο και ευαίσθητο ταλέντο του γράφει τους στίχους και τη μουσική σχεδόν όλων των τραγουδιών που ερμηνεύει αλλά διαφοροποιείται με το να συμπεριλαμβάνει ενδιάμεσα στα τραγούδια του μικρές παραμυθένιες αφηγήσεις ή και διασκεδαστικά χιουμοριστικά ανέκδοτα, κερδίζοντας μια αμεσότητα και οικειότητα με το κοινό του.

Πολλές από τις σκέψεις του έχουν εκδοθεί σε βιβλία όπως το τελευταίο του «Η εξομολόγηση μιας τελείας» που μιλά για τις μικρές στιγμές και τα σημαντικά πράγματα, όπου πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα. «Δεν είχα χρόνο να σου γράψω λιγότερα», με αυτό το υστερόγραφο κλείνει το βιβλίο του Λουδοβίκου των Ανωγείων.  Ένα δείγμα του στίχου του από το τραγούδι Η μέλισσα και ο άγγελος:

Μια μέλισσα καθώς μπαινόβγαινε
στα άνθη του κάμπου, είδε έναν άγγελο
να κάθεται στη σκιά του πεύκου
λευκοντυμένος, με μακριά μαύρα μαλλιά.

-Είσαι ένας άγγελος του Θεού;
-Είμαι ένας άγγελος του Θεού.
-Και είσαι αγόρι ή κορίτσι;
-Δεν είμαι, είπεν ο άγγελος
και γύρισε αλλού το κεφάλι.
-Ούτε κι εγώ είμαι, όμως θέλω να σε ρωτήσω
εκεί στους ουρανούς που γυρνάς,
τον έρωτα τον έχεις δει; Πώς είναι;
-Ένας κλέφτης, από σένα πήρε το κεντρί
και το μέλι,
κι από μένα τα φτερά, μέλισσά μου !

Ακολουθεί ένα βιντεάκι από το σολάρισμα του λυράρη Γιώργη Κνοτογιάννη και το φινάλε του τραγουδιού Μάνα :

Η δεύτερη συναυλία των Μουσικών Ρευμάτων Κέας ξετυλίχθηκε ευχάριστα με ένα θερμό κοινό που εκτίμησε, άκουσε προσεκτικά τα λόγια και το στίχο του Λουδοβίκου και αντάμειψε το μουσικό σύνολο με παρατεταμένα χειροκροτήματα.

Οι μουσικοί (από αριστερά): Γιώργης Κοντογιάννης, Αριστείδης Χατζησταύρου, Λουδοβίκος, Βασίλης Δραμουντάνης και Σοφία Μαυρογεννίδου.

Το Δ.Σ. του ΣΦΚ ευχαριστεί θερμά το κοινό που μας τίμησε με τη παρουσία του στις δύο βραδιές, τους Χορηγούς και Υποστηρικτές μας, το Δήμο Κέας, τους μουσικούς και ηχολήπτες και το Θέμη Ροδαμίτη για την πολύτιμη συνδρομή του. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για τα επόμενα «Μουσικά Ρεύματα Κέας» το καλοκαίρι του 2011!

Η εξέδρα είχε στηθεί, τα φώτα ο ήχος οι καρέκλες, όλα ήταν έτοιμα. Ο κόσμος της Τζιάς ερχόταν και ο ιερός χώρος δίπλα στον αρχαίο οικισμό και στο εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης, πάνω στη παραλία με το αεράκι να δροσίζει σιγά-σιγά γέμισε.

ο Πέτρος Δαλαρέτος, η Fide Köksal και Βασίλης Κοζαβίνος

Η Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Κέας Γεωργία Μπλιάτσου καλωσόρισε κοινό και μουσικούς προ-

διαγράφοντας τις μουσικές διαδρομές του διημέρου μέσα στο Αιγαίο και τα ρεύματα της Μεσογείου. Ο ταλαντούχος βιολιτζής Πέτρος Δαλαρέτος συνοδευόμενος από το λαούτο και το τραγούδι του Βασίλη Κοζαβίνου άνοιξαν τη βραδιά με γνωστά νησιώτικα κομμάτια. Η έκπληξη της βραδιάς ήταν η εθελοντική συμμετοχή της Τουρκάλας Fide Köksal που τραγούδησε με τους Τζιώτες μουσικούς στα Ελληνικά και Τουρκικά κερδίζοντας όλοι τους τα θερμά χειροκροτήματα του κοινού.

Τη σκυτάλη πήρε ο Μάνος Λυδάκης, «ο άνθρωπος ορχήστρα» που ερμήνευσε κυρίως δικές του συνθέσεις με ένα ύφος μοντέρνο και με ηλεκτρονικά ηχητικά εφέ που χειριζόταν ο ίδιος πατώντας πετάλια.  Το χιούμορ του ζέστανε την ατμόσφαιρα.

ο Μάνος Λυδάκης με τη κιθάρα και τα πετάλια του!

!

Η Curra Suarez και ο Γιώργος Βαλίρης

Στη συνέχεια ο Θέμης Ροδαμίτης που είχε την Καλλιτεχνική Επιμέλεια του μουσικού διημέρου, έκανε μια εισαγωγή σχετικά με τη συνέχεια του προγράμματος. Αμέσως μετά ανέβηκε στη σκηνή ο βιρτουόζος της κιθάρας Γιώργος Βαλίρης που ζει και εργάζεται στην Ολλανδία, με διεθνή καριέρα στους ήχους του Flamenco, ταξιδεύοντας μας στα μουσικά λιβάδια της Ανδαλουσίας. Το Φλαμένκο που ενσωματώνει μια σύνθετη μουσική και πολιτισμική παράδοση περιλαμβάνει το Cante: δηλ. το τραγούδι, το Baile: τον χορό και το Toque: το παίξιμο της κιθάρας. Ο Γιώργος εισαγωγικά μας μύησε στις νότες του πάθους αυτής της παραδοσιακής μουσικής και σύντομα μας σύστησε την ιέρεια του Cante, τη φλογερή Curra Suarez, με μια φωνή μπάσα και με έντονη σκηνική παρουσία (ακούστηκε μάλιστα το σχόλιο «Αυτή δεν τραγουδάει, σπαρταράει!»). Το τρίτο σκέλος του Baile συμπληρώθηκε από την Ελένη Γιαννοπούλου η παρουσία της οποίας δεν διαφέρει καθόλου από μια πραγματική Σπανιόλα. Ο χορός φλαμένκο είναι ιδιαίτερα εκφραστικός για τον χορευτή και είναι χαρακτηριστικός για τις κινήσεις των χεριών και το ρυθμικό χτύπο των ποδιών. Τα κομμάτια που ερμήνευσαν οι τρεις τους, με δύο μικρόφωνα ριγμένα στα σανίδια για να «πιάνουν» τους ήχους των κτυπημάτων του χορού της Ελένης θα μας μείνουν αξέχαστα!

Απολαύστε ένα δείγμα της τέχνης του Γιώργου και της Curra στο video που ακολουθεί: